Kan je tolerantie leren?

Sorry volgers en andere lezers, zat vorige week een beetje in Bangkok, de blog schoot er bij in… Evengoed, er viel me natuurlijk wel het een en ander op!

Bangkok, heet tot zeer hete betonwoestijn half zo groot als Nederland, 8 miljoen+ bangkokkers, boeddhisten, ex-pads, moslims, ‘farangs’, arm, rijk, massagesalons met kleding, zonder kleding, kledingmakers, bommertaxi’s, Mercedes S klasse …..alles krioelt door elkaar. Maar: ....sirenes op straat hoor je niet! Er lijkt voor politie weinig reden om met groot vertoon van haast op ongelukken, onlusten, 'peuk op straatgooiers' of kroeggevechten af te stormen.

Wat is hier aan de hand? Een paar observaties:
1. De stad lijkt zonder plan of regels (zie mijn vorige blog) gegroeid, verder te groeien en in elkaar te zitten. Structuur, wegennet, vervoer en werking zien wij farangs als: totale chaos. Er is wel een HinderWet, maar niemand weet waar die ligt!
2. Het verkeer verkeert vaak in een constante ‘infarct’ situatie, zonder dat dat leidt tot veel onderling gescheld, getoeter of onderling ‘gesnij’. Het gaat allemaal net goed, maar wel met een glimlach!
3. Alle T-shirtstalletjes, officiële kroegen, barretjes, winkeltjes en kleermakers moeten sluiten om 2.00 uur s’nachts. De stad stopt dan niet! Tot mijn verbijstering (Ik was 1 keertje laat op.) maken de Thai’s de stoeppen leeg, plaatsen plastic tuinmeubilair met gezellige kleedjes en rijden aan met mobiele maar zeer complete tuktukkeukentjes. De stoep, de hele binnenstad, wordt ‘restaurant’. Je kan in het straatrestaurant de hele nacht geweldig lekker en gezellig eten en drinken!

Wat is het hier geldende principe? Een groot kenner van Bangkok ziet het simpel: "Natuurlijk hebben we beperkende regels, belangentegenstellingen, parkeerbonnen en heel soms zelf een conflictje." "Maar…. we hebben ook een principe: ‘everybody moet zich happy’ kunnen voelen met de uiteindelijke oplossing. Dat principe is hier altijd belangrijker dan de feitelijke regel."
Vergelijk dat maar eens met de manier waarop wij het hier in het westen proberen ‘te regelen’ en laat dan de tolerantiemeter maar eens op Bankok en Amsterdam los. Wedden dat ze daar hoger scoren!

Rolf van der Meer

“Wat denk je er zelf van” moet vanuit de inhoud komen

De psycholoog als Procesbegeleider aan de zijlijn? Veroorloven we ons inhoudelijke standpunten? Mogen we expert zijn? Praktisch alle vakgenoten zullen denken ‘natuurlijk’! Maar in werkelijkheid zie ik vooral heel veel procesbegeleiding zonder inhoudelijke stelling. We blijven met onze weetjes lekker onder de dekens en vinden niks! “Wat denk je er zelf van” moet als bekende grap toch ergens vandaan komen?

Waar dat toe kan leiden: Kijk eens op dit filmpje en vraag je dan eens af wat er op dit kruispunt in Nederland zou gebeuren…………..

Hah! Hoe komt dat? Wij psychologen weten dat andere mensen zich aan regels houden als zij verwachten dat kans op ellende bij overtreding van de regel groot is. Daarom stoppen we overdag voor rood licht. Maar wat gebeurt er als we geen negatieve consequenties verwachten? Wel eens in de kleine uurtjes lang voor een rood stoplicht en een leeg kruispunt gestaan……..?

Leerzaam: (1) we leren dat stoplichten, de regels, voor ons uitkijken en dat we daarom niet meer zelf hoeven op te letten; (2) we leren ook dat we ons niet altijd aan regels hoeven te houden; (3) we weten dat we makkelijk regels overtreden als we geen negatieve consequenties verwachten. Verwarrende combinatie: 1+2+3 = extra grote verkeersellende als de stroom bij ons onverhoopt uitvalt en stoplichten automatisch op rood blijven staan. Welke regels gelden dan? Regels leiden daarom vanzelf tot de vraag naar extra aanvullende regels.

Maken psychologen van deze ‘expertkennis’ een punt? Geen 1! Waarom maken wij onze wetgevers, onze klanten, niet duidelijk dat het effect van veel goedbedoelde, zelf bedachte, acties in de praktijk heel anders zal uitpakken dan bedoeld?
Zijn we doorgeschoten in procesbegeleiding, het opbouwen van actieve betrokkenheid, meedenken en 'aan het denken' zetten? Zijn we het verleerd gewoon te zeggen wat we al lang weten? Zijn we bang als expert weerstand te wekken? Hebben we eigenlijk wel een degelijk inhoudelijk standpunt? Je moet natuurlijk wel weten waar je het over hebt!
“Wat vindt u er zelf van”, daar ga ik als klant niet voor betalen zeg!

Rolf van der Meer

Energie voor de psycholoogondernemer

Waar halen we energie vandaan? ‘Googelen’ op energie levert een overweldigend aanbod van energiebedrijven op! Voor de meeste mensen natuurlijk voor de hand liggend. Niet voor deze psycholoog.

Deze psycholoog haalt energie dus niet op de eerste plaats uit het stopcontact maar waar dan wel? Hah! Lastig te beantwoorden. Hoe werkt het: we beginnen met heel veel enthousiasme en vertoon van energie aan een nieuw plan, een nieuwe activiteit, een nieuwe relatie, aan een nieuwe onderneming. Maar wat zien we ….na jaren blijkt;…. het leuke plan achterhaalt, de activiteit saai, de relatie sleets en de onderneming een vrij droevig middel om de dagelijkse boterham op de plank te krijgen. Heilig vuur gedoofd, energie weg……medewerkers ontevreden, klanten ook, onderneming ‘down the drain’.Wat dan? Waar doen we het nu voor? Geld? Zeker, dat is nu voor de meeste psycholoogondernemers zelfs erg schaars, maar geven €€ ons die extra ‘energiepush’ zo belangrijk voor onszelf, ons team, onze professionele passie?

Ik denk dat we voor ‘energie’ terug moeten naar af, naar het waarom van het grote plan, de activiteit, de verliefdheid, het vuur diep in de onderneming. Die waren ooit ergens voor bedoeld, losten een probleem op, voorzagen in een behoefte, gaven ‘fun’, vormden een antwoord op een drijfveer, een inspiratiebron….Waarom doen we het eigenlijk met elkaar? Wat was het beginpunt ooit? Kunnen we dat weer terugvinden? Kan het ‘beginpunt’ ons energie geven?

Ik denk het wel! Niet door dezelfde kunst opnieuw, maar wel beter en professioneler, te ‘repeteren’, trouwe lezers lazen dat al. Wel door de oorspronkelijke drijfveer, de eerste passie van ooit, weer boven te halen…..en te houden.
Wat is daarvoor nodig? Moeilijk te beantwoorden, maar ik heb er ondertussen wel wat ervaring mee opgedaan. Het kunnen loslaten van de sleetse ogenschijnlijk comfortabele situatie, openheid, authenticiteit en lef bij het inslaan van nieuwe paden vormen de basis voor de passie en energie. Kunnen we bergen mee verzetten!

Rolf van der Meer