Raar idee, maar stel je eens voor dat je als psycholoog leiding geeft. Je ziet dat er van alles moet gebeuren, er zijn problemen, niet werkende apparatuur, telefoontjes, projecten, kansen en afspraken te plannen, ..…werk wat gedaan moet worden
Hoe verloopt daarna het proces voor deze psycholoogleidinggevende: hij denkt: bonje in de tent nooit goed, polderlandje, de intrinsieke motivatie onder mijn professionals moet hoog blijven…laten we maar eens voorzichtig aan onze collega het signaal geven dat er gebeld moet worden, monitoren aangesloten…, het projectteam start, het kerstdiner gepland……Gevolg:
Niks……………. !
Niks is ook voor de psycholoogleidinggevende ergerlijk. Maar niet getreurd, de schouders eronder: betrokkenheidsopbouw zit in ons in de genen: we plaatsen de voornemens op het werkoverleg, - gooien het in de groep, - creëren concensus, we overleggen, bespreken, wegen en overwegen alle ins- en outs en daarna gaat alles vanzelf! Alle medewerkers denken mee en …… gevolg:
Nog steeds NIKS…………………..
Ook een psycholoogleidinggevende heeft zijn grens: 2x niks is niet niks, er moet toch wat gebeuren! Hoe krijgen we dat voor elkaar: … we beginnen dus zelf met het slepen van apparatuur, ‘bebellen’ van afspraken, mensen bij elkaar zetten en sturen van mailtjes met een ietsepietsje scherpere toon: het MOET nu! … gevolg:
Iets……………….
Namelijk weerstand, negatieve energie, de negatieve versie van niks, ERGER DAN NIKS dus! Negatief niks herken je grofweg aan 2 uitingsvormen:
1. Het is/was mij Niet Geheel Duidelijk, wees dan helder we hebben het anders begrepen.
2. Te Druk, het kan nu niet, we zijn overladen het kan wel maar later.
Nu is het klaar voor de psycholoogleidinggevende. De overbekende negatieve ergernis/demotivatiespiraal dreigt. We worden opeens heel duidelijk, laten ergernis blijken, formuleren decreten, geven instructies en blijven het liefst naast de werkzaamheden van onze ondergeschikte staan. Gevolg……
We moeten volgende week heel veel energie steken in het repareren van de relatie. Negatief niks kost veel tijd! Voor iedereen! Waar zit hem hier nou het probleem? Wie trekt deze schoen aan? De niet heldere psycholoogleidinggevende of zijn overladen collega’s?
Hoe verloopt daarna het proces voor deze psycholoogleidinggevende: hij denkt: bonje in de tent nooit goed, polderlandje, de intrinsieke motivatie onder mijn professionals moet hoog blijven…laten we maar eens voorzichtig aan onze collega het signaal geven dat er gebeld moet worden, monitoren aangesloten…, het projectteam start, het kerstdiner gepland……Gevolg:
Niks……………. !
Niks is ook voor de psycholoogleidinggevende ergerlijk. Maar niet getreurd, de schouders eronder: betrokkenheidsopbouw zit in ons in de genen: we plaatsen de voornemens op het werkoverleg, - gooien het in de groep, - creëren concensus, we overleggen, bespreken, wegen en overwegen alle ins- en outs en daarna gaat alles vanzelf! Alle medewerkers denken mee en …… gevolg:
Nog steeds NIKS…………………..
Ook een psycholoogleidinggevende heeft zijn grens: 2x niks is niet niks, er moet toch wat gebeuren! Hoe krijgen we dat voor elkaar: … we beginnen dus zelf met het slepen van apparatuur, ‘bebellen’ van afspraken, mensen bij elkaar zetten en sturen van mailtjes met een ietsepietsje scherpere toon: het MOET nu! … gevolg:
Iets……………….
Namelijk weerstand, negatieve energie, de negatieve versie van niks, ERGER DAN NIKS dus! Negatief niks herken je grofweg aan 2 uitingsvormen:
1. Het is/was mij Niet Geheel Duidelijk, wees dan helder we hebben het anders begrepen.
2. Te Druk, het kan nu niet, we zijn overladen het kan wel maar later.
Nu is het klaar voor de psycholoogleidinggevende. De overbekende negatieve ergernis/demotivatiespiraal dreigt. We worden opeens heel duidelijk, laten ergernis blijken, formuleren decreten, geven instructies en blijven het liefst naast de werkzaamheden van onze ondergeschikte staan. Gevolg……
We moeten volgende week heel veel energie steken in het repareren van de relatie. Negatief niks kost veel tijd! Voor iedereen! Waar zit hem hier nou het probleem? Wie trekt deze schoen aan? De niet heldere psycholoogleidinggevende of zijn overladen collega’s?
Rolf van der Meer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten